Werk in ontwikkeling

Aardkorst, boomschors of de huid van onszelf, alle natuur is omhuld door huid en deze weerspiegelt het leven zelf. Beproevingen die de huid doorstaan heeft met krassen en kloven, de verhalen van het leven, tekenen dat er geleefd is, zien we terug in ons omhulsel. We kunnen elkaars huid voelen en we voelen met onze huid. Het is ons grootste contactorgaan. Zo ontstaat verbinding. Of niet. 
Afgrenzing, het tastbare en kwetsbare komen in alle varianten terug in mijn werk. Beschadiging verwondert naast schoonheid. Barsten in verf of materie ontstaan naast gladde olieverflagen. 
Ik ben geboeid door de mens en zijn ontwikkeling. Aardlagen en huidweefsels vertaal ik naar landschappelijke beelden die symbool staan voor de menselijke gelaagdheid. Daardoor gaat mijn werk ook over de mens, ook al schilder ik hem niet. Achter de verflagen strekt leegte zich uit. Stilte. Voor mij is dat de bron.

De verwantschap tussen micro- en macrokosmos vind ik fascinerend. Huid en aarde zijn daarvoor belangrijke inspiratiebronnen.
Afstanden en kijkrichtingen (serie Landhuid en Laagland) wisselen elkaar af in detailfragmenten, dwarsdoorsnedes en satellietbeelden. In de serie Assemblages herleven roestige en organische vondsten in een nieuwe context.

Het Landschap van boven, van opzij en dichtbij. (filmpje opening)

_________________________________

Kunstrecensies naar aanleiding van bezochte tentoonstellingen kun je lezen op Kunstblog Huidlandschappen
Een uitgebried cv lees je hier