Els Vegter - Zonder titel

Zonder titel

Eigenaar Jan-Willem Teisman over zijn schilderij 'Zonder titel'

Groningen
Een dijk van een provincie. Dankzij een dijk van een vader, en zijn vader, wier bloed door mijn aderen stroomt.

Links de uitgestrektheid van water en rechts oneindig land. Besneeuwd, bevroren, met liefde bebouwd of onbehouden omgeploegd. Elke golf nog te bevaren. Groen en blauw in één kleur samengevat.
Mijn pad
De weg die ik in twee richtingen tegelijk bewandel. De ene richting is niet beter of slechter dan de andere. De wederzijdse invloed is in balans en omkeerbaar.
Ergens op de dijk, mijn pad, overzie ik de grootsheid van het eindeloze.
Hebzucht!
Achter mijn rug, in mijn volle zicht word ik beroofd van de schatten waarnaar ik staar. De schoonheid moet belicht worden, dag en nacht, en ik ga er gedwee in mee. Want het kan nog mooier, als ik maar het juiste perspectief behoud. Morgen weer een dag. En een nacht.
Rust
Alles komt goed. De eenheid viert zege. Dualiteit is het antwoord op trivialiteit. Earth to earth, dust to dust.

Het lukt me maar niet om dit werk te zien als zijnde verf en objecten. De verbeelding die je nodig hebt om te leven wordt wakker gemaakt door dit schilderij. Althans bij mij en bij eenieder die tot nu toe dit object heeft mogen aanschouwen in zijn huidige omgeving.
De pracht van het leven zoals het is in deze tijd van geen keuze hebben en toch moeten kiezen. De stad of toch Groningen?