Anoniem Gekozen
Mijn werk is geselecteerd voor de ZomerExpo 2012. Het thema dit jaar is Liefde. Met 'In loving memory' ben ik gekozen uit 3000 werken samen met 250 andere kunstwerken in Utrecht. Een deskundige, twaalfkoppige jury kijkt 18 seconden naar het werk en velt haar oordeel. Zie hier mijn blog. In Amsterdam en Enschede hebben dezelfde selectierondes plaats gevonden. Zaterdag 19 mei volgen de eerste uitzendingen bij Avro's Kunstuur. Begin juni verschijnen alle geselecteerde werken op de website van de ZomerExpo. Een geselecteerd aantal van de werken krijgt een plaats in het GEM Den Haag waar 15 juni de feestelijke opening zal zijn. 'In loving memory' hangt vanaf die tijd in het museum. Zie filmpje
_________________________________________
‘In loving memory’
Ik heb me laten inspireren door liefde en dood. Dood en pijn kunnen liefde bedekken. Mijn moeder is in 2010 overleden en er zwierven nog overal spulletjes van haar rond zoals oude agenda’s waarin zij haar liefde voor (klein)kinderen en vriendinnen liet blijken door alles met aandacht op te schrijven. Juist omdat de liefde niet zo duidelijk aanwezig was in ons grote, drukke gezin met zeven kinderen, raakte mij dit. Zo onstond een meeluik over liefde, leven en dood, een monument voor mijn voorouders.
Generaties - het werk is een ode aan de vooroorlogse generatie die opviel door hard werken en het ambacht. Knopen aannaaien, kleding verstellen, wassen met de centrifuge, was ophangen aan de lijn of patronen uitraderen voor zelfgemaakte kleding. De naoorlogse generatie laat alles steeds meer door machines doen. Een druk op de knop is vaak voldoende. De jongste generatie is volledig gedigitaliseerd en weet nauwelijks nog wat een brief schrijven is of een knoop aannaaien. Facebook en Twitter zijn hun levenslijnen. Toch, als oma dood gaat, weten mijn jonge zoons de woorden te vinden.
Liefde - kent vele vormen. In dit werk is het de liefde waarmee een moeder alles noteert in haar kleine agenda. Voorvallen als een vriendin die van de fiets valt, een zoon die gebeld moet, een zoon die geridderd is of een kleinkind dat weer veilig thuis is. De woorden worden soms bekrachtigd met een streep eronder. Liefde kan bedekt raken door pijn. Een moeizaam huwelijk of een schrijnend sterfgeval in het gezin. Een jonge puber van 16 jaar sterft aan kanker. Mijn moeder zit in haar verlovingstijd en verliest haar kleine broertje. Haar eerste verliefdheid is roze met een zwarte rand. De pijn is te erg.
Artefacten - de vondsten van vader, de lappen stof, het koffielepeltje van moeder en haar bril met leesglaasjes; het radarwieltje en de jarretels; de broche en de kaartjes met wol; het bh-bandje en de hoedenspeld. Voorwerpen die een andere tijd ademen. Zoals het Nieuwe Testament met een persoonlijk voorwoord van mijn vader toen ik op kamers ging wonen. Iconen van liefde en aandacht.
De strik - het beeld dat mij het meest ontroerde tijdens het werken aan dit schilderij, is de foto van drie generaties vrouwen. Een grootmoeder met haar man samen met een moeder en haar kleine dochter. Het meisje staat te schuilen in de schoot van beide vrouwen. Ze heeft een mooie strik in haar haren. De moeder heeft haar feestelijk aangekleed voor deze speciale dag waarop deze bijzondere foto is gemaakt. De zachtheid van de strik heb ik versterkt met de zachte witte stof die erom heen is gedrapeerd. Het doet me denken aan een knuffeltje van een baby. Een tegenwicht voor de liefde die vaak niet voelbaar was.
_________________________________________
Anoniem gekozen, ZomerExpo Liefde, 15 juni-19 augustus, Gemeentemuseum Den Haag